Tarixin qəribə bir yaddaşı var. O, bəzən adları deyil, ömürləri yaşadır. İllər ötür, nəsillər dəyişir, zaman öz hökmünü verir. Amma insanın vicdanla gördüyü iş, qoyduğu iz və qazandığı hörmət zamanın yaddaşından silinmir.
Respublika Neyrocərrahiyyə Xəstəxanasının keçdiyi yola nəzər salanda bu həqiqət bir daha aydın görünür. Bu tibb ocağının yaranması və inkişafı yolunda əməyi olan insanlardan biri də ilk baş həkim rəhmətlik Rüfət Həsənov idi. O, yalnız bir rəhbər deyildi. O, peşəsini sevən, həkim adına hörmət gətirən ziyalılardan idi.
İllər sonra taleyin yazdığı maraqlı bir davam ortaya çıxdı. Rüfət həkimin oğlu Fərhad Həsənov həmin xəstəxanaya direktor təyin olundu. Bu, sadəcə vəzifə dəyişikliyi deyildi. Bu, bir ömrün başqa bir ömürdə davam etməsi, peşə ənənəsinin yeni mərhələyə qədəm qoyması idi.

Mən Fərhad Həsənovu hələ Mərkəzi Neftçilər Xəstəxanasında şöbə müdiri işlədiyi illərdən tanıyıram. Onun peşəsinə münasibətini, insanlarla ünsiyyətini, təmkinini və məsuliyyət hissini yaxından müşahidə etmişəm. Hələ o zaman hiss olunurdu ki, o, vəzifəni məqsəd yox, xidmət vasitəsi kimi qəbul edən insanlardandır. Bu xüsusiyyətlər sonralar rəhbər kimi fəaliyyətində də özünü göstərdi.
Həkimlik elə bir sənətdir ki, burada insanın biliyi qədər vicdanı da qiymətləndirilir. Xüsusilə neyrocərrahiyyə kimi mürəkkəb və yüksək məsuliyyət tələb edən bir sahədə çalışan kollektivə rəhbərlik etmək təkcə idarəçilik bacarığı deyil, həm də böyük mənəvi yük deməkdir. Bu yükü daşımaq üçün peşəkarlıqla yanaşı, insanlara münasibətdə həssaslıq, kollektivə hörmət və uzaqgörənlik lazımdır.
Fərhad Həsənovun fəaliyyətinə baxanda belə bir qənaət yaranır ki, o, rəhbərliyin mahiyyətini kabinetdə deyil, kollektivlə birlikdə işləməkdə görür. Çünki tibb müəssisəsinin gücü yalnız müasir avadanlıqla ölçülmür. Onun əsl gücü həkimlərin biliyində, kollektivin birliyində və pasiyentlərin qazandığı inamda əks olunur.
Atasının vaxtilə rəhbərlik etdiyi tibb ocağına oğlunun rəhbərlik etməsi təsadüfi uyğunluqdan daha çox, mənəvi varisliyin ifadəsidir. Belə ailələrdə soyad yalnız kimlik deyil, həm də məsuliyyətdir. O soyadı daşıyan hər kəs öz fəaliyyəti ilə əvvəlki nəslin qazandığı hörməti qorumağa çalışır.
Əgər doğrudan da bu peşə ənənəsi artıq üçüncü nəslə də ötürülübsə və Fərhad Həsənovun oğlu da həkimlik yolunu seçibsə, bu, xüsusi rəğbətlə qarşılanacaq bir haldır. Çünki belə ailələrdə həkimlik sadəcə peşə deyil, mənəvi mirasdır. Bir nəslin qazandığı etibar digər nəslin üzərinə daha böyük məsuliyyət qoyur. Bu məsuliyyət isə yalnız zəhmət, bilik və insanlara xidmətlə doğruldulur.
Bu gün Fərhad Həsənov haqqında yazarkən onun tutduğu vəzifədən çox, keçdiyi yola nəzər salmaq istəyirəm. Çünki vəzifələr dəyişir, zaman keçir, adlar tarixə qovuşur. İnsanların yaddaşında isə yalnız peşəsinə vicdanla xidmət edənlər yaşayır.
Rüfət Həsənovdan Fərhad Həsənova, Fərhad Həsənovdan isə gələcək nəslə uzanan bu yol təkcə bir ailənin tarixçəsi deyil. Bu, Azərbaycan təbabətində peşəyə sədaqətin, məsuliyyətin və mənəvi varisliyin yaşayan nümunələrindən biridir. Belə örnəklər cəmiyyətə ümid verir, gənc həkimlərə yol göstərir və sübut edir ki, əsl hörmət və nüfuz illərlə görülən vicdanlı əməyin bəhrəsidir.

P.S. Fərhad Həsənov hazırda rəhbər vəzifədən ayrılsa da, onun uzun illər ərzində topladığı peşə təcrübəsi, həkim kimi qazandığı nüfuz və tibb sahəsinə verdiyi töhfələr daim dəyərlidir. İnanırıq ki, o, gələcəkdə daha layiqli bir mövqedə öz bilik və bacarığı ilə Azərbaycan səhiyyəsinə xidmətini davam etdirəcək.

Şərafəddin İlkin,
Şair-publisist, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü, Prezident təqaüdçüsü, "Beynəlxalq Rəsul Rza mükafatı" laureatı.