Həvva Nazim

Lal düşüncələr

Əlləri uzanır zülmət gecənin
Boğur bu qaranlıq otaqda məni.
Çevirir o üzə, bu üzə, Allah
Qovurur fikirlər yataqda məni.

Bir yerə çıxammır lal düşüncələr
İlişib ürəyin sirr tərəfinə.
Gözlərim bir sısqa işıq axtarır
Sığınıb ümidin bir tərəfinə.

Nə olar, ruhumun əlindən yapış
Yarımçıq varlığım əsim-əsimdir.
Bəlkə yaxındasan, bəlkə uzaqda
Bir kiçik işarə versən, bəsimdir.