Ramilə Əliyeva

Yaşayır

İnsanoğlu bu dünyaya gələndən,
Bir qəribə güman ömrü yaşayır.
Yüksəkləri fəth eləmək istəyir,
Zirvələrdə duman ömrü yaşayır.

Bitmir sözü tükənməyir arzusu,
Çiçək açır xoş niyyəti, duyğusu.
Məyus olur,bəzən sözün doğrusu,
Parçalanmış talan ömrü yaşayır.

Cəhd eyləyir,yuva qurur həvəslə,
Çalış, vuruş bu yuvanı sən, bəslə.
Anlamayan, dinləməyən bir kəslə
Bəzən küskün, yalan ömrü yaşayır.

Xatirələr dilləndirər ruhunu,
Təhlil edər yanlış ilə doğrunu.
Sarsılanda bu illərin yorğunu,
Əzrayıldan aman ömrü yaşayır.

Arzu sonsuz, ömür qısa, yol yarı,
İnsan ömrü hey vəsf edər baharı.
Qarlı qışa düşəndə arzuları,
Şaxta,çovğun boran ömrü yaşayır.

Sual edər əvvəlini, sonunu,
Hey axtarar taleyinin yönünü.
Tapmayanda, itirəndə yolunu,
Bəlkələrdə qalan ömrü yaşayır...