Professor Vidadi Orucov Xalq şairi Vahid Əziz haqqında yazır

QIŞDA AÇAN ÇIÇƏKLƏR

Vahid Əziz - 80

İçimdə oyadıb bahar fəsillərini,
Çiçəklər açmışam qış aylarında.
Qızlar itirəndə ümidlərini,
Təsginlik gəzsinlər yazılarımda.
Bəzi çiçəklərin taleyinə qışda açmaq düşüb.
Deyirlər, bu çiçəklər ruh düşkünlüyünə düşənləri
soyuqda, üşüyən qəlblərin yanında
başqa bir aləmə-gözəlliyə çağırır –
onlar ümidsizliyin içində doğulan ümiddirlər.
Vahid Əziz də belə bir çiçəkdir –
qışda açan, yəni insanların ruhən soyuduğu,
qırıldığı məqamlarda yazan, danışan, qəlb qapılarını sevinclə açan bir şair.
“Çiçəklər açmışam qış aylarında” misrası
yalnız poetik bir obraz deyil,
yaradıcılıq missiyasının şair dili ilə etirafıdır.
Buradakı “qızlar” – həyatın müxtəlif dönəmlərində
ümidini itirən, daxili təskinlik axtaran hər kəsin simvolu.
Şairin sözləri, təkcə yazı deyil,
dərdin üstünə çəkilən yüngül bir bahar yorğanı,çiçək baxışıyla
sükuta sığınan bir nəfəsdir.
Vahid Əziz yalnız hisslərini ifadə etmir,
başqalarının hisslərinə cavab verir, könüllərini oxşayır.
Onun qışda açan çiçəkləri – şeirləri,
həm özünün içindən keçir, həm də oxucunun qəlbinə yol tapır.
Bu bənd göstərir ki, həqiqi şair təkcə müşahidəçi deyil,
o, şəfa verən ruhdur.
Qışda çiçək açmaq –
çətin anda insan olmaq, susanda danışmaq, dağılanda toparlanmaq deməkdir.
Fildən güclü imiş əl boyda ürək –
Vahid Əzizin qəlbi belə bir çiçəkdir.



Vidadi Orucov
Pedaqogika elmləri doktoru, professor