Oruc Dadaşi Elman
DAĞIN DÖŞÜNDƏ
Topraq da doğmadır, daş da doğmadır
Addımlar atdığın, dağın döşündə
Ürək də doğmadır, baş da doğmadır
Sevgiyə çatdığın, dağın döşündə
Gül - çiçək sənilə tərdi, könlümə
Gülüşün yol verməz dərdi, könlümə
Günəş də istisin sərdi könlümə
Kölgədə yatdığın, dağın döşündə
Bir də gəl qoşulub, çıxaq ikimiz
Məhəbbət əllərin, sıxaq ikimiz
Həsrəti, nisgilli, yıxaq ikimiz
Şirinlik qatdığın, dağın döşündə
Dil, dili anlamış, ürək, ürəyi
Göz, gözü buraxmır, qollar, kürəyi
Yerində yaşatdıq uçan diləyi
Duyğuya batdığın, dağın döşündə
Kəkliklər qorucaq daşlar altını
Gül - çiçək oxşayır başlar altını
Bulaqlar məst edir, qaşlar altını
İşvə - naz satdığın, dağın döşündə
Bulaqdan süzülən, mey səni deyir
Şalalə çaldığı ney, səni deyir
Elmanam, ürəyim tey səni deyir
Əlimdən tutduğun, dağın döşündə
